ŞİİR

Ayşen Deniz N.   







'yara bandı'

ağacına yük olan dalları budandıkça arka bahçenin kuşlar saklanır da salıncaksız kalır elleri şubatın

biri olmamı yok et…bilinmeyeninle dokun bana, kanaatsiz kalayım… gizli gizli gidip de gelmeyenin kasvetli sessizliğinden kurtulsun düşüncem, tenime muktedir ölümsüzü kışkırtsın hırpani id’inde yazgısını inciten kelebek hiçin hazzında hicret etsin, suretime kanayan sabah, akşamı önce sunsun aynaların oklarından saklasın cam kırıklarını gözlerime tüneller kazan o yutturmaca kanat maskarası dinginliğin tutsağını yontsun mağarasında nefesten nefese geçsin o yaranın merhemine orfeus bizimle hemnefes yalnızlık o yozlaşan aliterasyon o yeniden kezzap insan insana…
ah! sakat hafıza…
dilimin üstüne koy adını…
insanın ne çok hali var ve ne kadar az elleri…ezgilerini kapılara sürgüleyen bu müthiş uzaklıklar…bilmem kaç bin km. gözyaşı…kan damıtan kara kuyuda ay tek tek geziyorken saklanan ölümleri…
dilimin üstüne koy adını…
mahşerinde bir rulet gibi döndürdüğün birikiyor kendini kendinde boğan cellat yolculuklarda her şeyiyle her şey aynasına kalıyor puslu ve sesinin konakladığı yerde kumarbaz…
dilimin üstüne koy adını…
seninle hatırlanacak bir yer ararken metruk bahçesiyle dökülüyor bendeki mevsim…boşluğumda sallanan çiçeğini görüyorum ah, kundaklanan nar!... ülkemin cibresine sınır diye çiziliyor… hangi denizin dehlizine mülteci yazılıyor birden ellerim yok… bana zerkedilen kangren gende başlıyor ayini alarmların…
dilimin üstüne koy adını…
her şeyiyle her şey kırmızı bir ruj kadar eski
her şeyiyle her şey bir kapının gölgesinde git gide ben
her şeyiyle her şey durmadan düşürdüğüm bir harf durmadan ayağıma takılan
her şeyiyle her şey sen tekrardan başka ne ki her şeyiyle baktığı gibi gizlime çirkabından içer mi ayın doğuşunu sabırsız mayınlarsa kuru yapraklara intiharını icra eden takvim zavallılığı kayıp zamanda çığrından çıkmış aşk ilk hecesinde kara bir serenad tutturmuş ilk hecesinde fire ezilmiş şiire zoom kirpinin kasıklarında amonyaklı kelebekler…
dilimin üstüne koy adını…
bahis başlasın
even or odd!...
“acı çekmek bir yanlış anlama”nın suskunluğuysa adresini taşların bildiği bu yüzden yontuyorum bilmeden yüzümün ay kırıklarını kendini yasaklayan bahçelerden biteviye savaşlara… yontucu muyum, yontu mu… bütün bahçeleri ben mi tarumar ettim… bilmiyorum…unuttum bir ağacın intiharında…şimdi bir yaprağın hesabını ödemenin derdindeyim, sararmış bir halkı iştahsız baharlardan kurtarmanın… hafızam savurmadan kendini unutuluşun dağınıklığına… sinsice rest çekerken zaman kapıların blöfünü görmenin…
dilimin üstüne koy adını…
gerilsin tel pull off…
her şeyiyle her şey ölü notaların aradığı ölü gitar ve daktilonun ölü tuşları gökyüzünden sürülen nil…
dilimin üstüne koy adını
her şeyiyle her şeyinde kimin kanadığını söylesin bana birileri
…
black sabbath örneğin
ya da war pigs
…
evet evet
mutlaka ikincisi


dizin    üst    geri    ileri  



  8  

 SÜJE  /  Ayşen Deniz N.  /  yirmi dokuz ocak iki bin on sekiz  / 26